برخوردار نموده است . و اگر كسان ديگر تقاضاى بهترين روزىهاى عنايت شده به ايشان را مىنمايند ، در واقع مقام‌هاى انتصابى آنان را طلب نمىكنند ، بلكه كمالات ايشان را درخواست مىكنند و معصوم - عليه‌السّلام - ، ثبوت و دوام بر آن‌ها را تقاضا دارد . دعاى شب هفدهم ماه رمضان ( 1 ) ( 325 ) « سُبْحانَ الْعَزِيزِ بِقُدْرَتِهِ ، أَلْمالِكِ بِغَلَبَتِهِ . » « 1 » منزّه است خداوندى كه به واسطه‌ى قدرتش سرافراز و به غلبه و چيرگىاش ، مالك و دارا است . مفهوم صحيح عزّت و مالكيت حضرت حقّ نظر به اين كه در اين تعبير ، طبق فهم عادّى مردم ، عزّت و مالكيّت حضرت حق سبحانه از راه قدرت و غلبه برشمرده شده است ، از اين رو ، در آغاز جمله با عبارت « سُبْحانَ » ساحت حضرت حق از اين كه مقام عزّت و مالكيّت او هم چون قدرت و غلبه‌اى كه در مخلوق تصوّر مىشود ، پاك و منزه و مبرّا دانسته و تسبيح شده است ؛ زيرا قدرت و غلبه‌ى حضرت حق ، ذاتى است و همانند ذات او سبحانه به شراشر ذرّات جهان هستى احاطه دارد و به هيچ وجه از آن‌ها بر كنار نيست و مقام عزّت او سبحانه ، همان مقام جانبدارى او است كه نمىخواهد در آن جايى كه او از خود دم مىزند ، هيچ مخلوقى از خويش اظهار وجود نمايد . و مالكيّت او نيز عبارت از احاطه و تدبير ذرّات جهان هستى - فعلًا و صفتاً و ذاتاً - به دست با كفايت او است . از اين رو ، در ادامه مىفرمايد :

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 158 .